Gönderen Konu: Leylâ Vü Mecnûn 601-700  (Okunma sayısı 198 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Özgür Kız

  • Kırmaktan sevmeye vakit bulamadığın insanın hakkını ödeyemeyeceksin ..
  • Özel Üye
  • *
  • İleti: 21221
  • Mesajın Beğenildi: 64 Kere
  • Rep 3663
  • Umarım bir gün dermanı bende olan bir derdin olur
Leylâ Vü Mecnûn 601-700
« : Ekim 04, 2018, 03:10:29 ÖS »
Eylerler idi hat-ı vefâ meşk
Artardı demâdem anlara aşk

Leylîde ohumak ıztırâbı
Olsa ruh-i Kays idi kitâbı


Meşk etmeğe Kays alsa her hat
Leylî kaşı idi ana ser-hat

Hat üzre kılurdı ol güzeller
Min nâz ile bahsler cedeller


Ammâ ne cedel kemâl-i ülfet
Ne bahs nihâyet-i mahabbet

Çün bir niçe müddet ol iki pâk
Evkât geçürdiler tarab-nâk


Aşk olduğu yerde mahfî olmaz
Aşk içre olan karâr bulmaz

Aşk âteşine budur alâmet
Kim baş çeke şu‘le-i melâmet

Hüsn âfet-i aşk olup demâdem
Geldükçe irâdet oldı muhkem


Bir gâyete yetdi neş’e-i hâl
Kim oldı havâs-ı akl pâ-mâl

Kalmadı zebâna tâb-i güftâr
Kim eyleyeler mahabbet izhâr

Keyfiyyet-i hâl kılmağa fâş
Gelmişdi tekellüme göz ü kaş


Eylerdi göziyle bu hitâbı
Kaşiyle verürdi ol cevâbı

Kaş ü göz ilen olan tekellüm
Hem kılmadı def‘-i zann-ı merdüm


Merdümden edem deme kenâre
Merdüm göz içindedür ne çâre

Hem-râz iken ol iki vefâ-dâr
Dem-sâz iken ol iki ciger-hâr

Ref‘ oldı hicâb-ı şâhid-i râz
Aşk oldı melâmet ile dem-sâz

Âşıklara gizlü kalmadı hâl
Ma‘lûm oldı cemî‘-i ahvâl


Gerd âyîne-i neşâta düşdi
Min-ba‘d iş ihtiyâta düşdi

Söyleşmeğe ol iki yegâne
Kalmadı sebep meğer behâne

Tâ olmaya râz âşikârâ
Devrân ile kıldılar müdârâ

Bir nev‘-i behâne ile her dem
Gönlini kılurdu Kays hurrem


Kasden unudurdı dersin ol zâr
Leylîye der idi ey vefâ-dâr

Hıfz-ı sebak etdi bağrumı hûn
Menden bilürem bilürsen efzûn

Men bilmedüğüm mana ohutgıl
Dersüm ohuyam kulağ dutgıl


Çün levhler üzre hat yazardı
Amden hatını galat yazardı

Ya‘nî ki hatâ tevehhüm ede
Ol gül açılup tebessüm ede

Güftâra gele ki bu galatdur
Terk et ki hilâf- ı resm-i hatdur


Ola sebeb-i tekellüm-i yâr
Fehm etmeye müddeânı ağyâr

Etfâl kılanda devr bünyâd
Varı bile eyleyende feryâd

Ol yârına arz-ı hâl ederdi
Özge devrin hayâl ederdi


Kılmazlar idi sözini ma‘lûm
Bilmezler idi sözine mefhûm

Mektebden olan zamanlar âzâd
Vasl içün ederdi hîle bünyâd


Kasd ile nihân edüp kitâbın
Hadden aşururdı ıztırâbın

Leylî yolını dutup dururdı
Sen gördün ola deyüp sorurdı

Ya‘nî bu behâne ile bir dem
Yârın göre ola şâd ü hurrem


İlm-i hata ömrin eyleyüp sarf
Meşk etmiş idi hemîn iki harf

Bir safhada lâm ü yâ mükerrer
Yazardı anı kılurdı ezber


Kim bu iki harfdür murâdum
Rûşen bular iledür sevâdum

Bu Leylîye anası itâb etdüğidür ve Bahâr-ı vasla hazân yetdüğidür
Çün mekr ile Kays-i bî-ser-encâm
Bir niçe zaman geçürdi eyyâm


Tedbîr ile aşk zevk vermez
Tedbîr diyâr-ı aşka girmez

Aşk ile riyâ değül muvâfık
Rüsvây gerek hemîşe âşık


Dilden dile düşdi bu fesâne
Fâş oldı bu mâcerâ cihâna

Kim kays oluben esîr-i Leylî
Leylî dahi salmış ana meyli


Tedrîc-i mesâvî ile nâgâh
Leylînün anası oldı âgâh

Odlara dutuşdı yasa batdı
Ol gonca-dehâna dil uzatdı

K’ey şûh nedür bu güft ü gûlar
Kılmak sana ta‘ne ayb-cûlar

Niçün özüne ziyân edersen
Yahşi adunı yaman edersen


Niçün sana ta‘ne ede bed-gû
Nâmûsa taalluk iş midür bu

Nâzük beden ile berg-i gülsen
Ammâ ne deyem igen yöğülsen


Lâle kimi sende lutf çohdur
Ammâ ne deyem yüzün açuhdur

Temkîni cünûna kılma tebdîl
Kızsen ucuz olma kadrüni bil

Her sûrete aks kimi bahma
Her gördüğüne su kimi ahma


Mey gerçi safâ verür dimâğa
Ahduğı içün düşer ayağa

Gözgü kimi katı yüzlü olma
Nergis kimi hîre gözlü olma

Gözden gerek olasen nihan sen
Tâ demek ola sana ki cânsen

Sen şem‘sen uymagıl hevâya
Kim şem‘i hevâ verür fenâya


Lu‘bet kimi özüni bezetme
Revzen kimi kûçeler gözetme

Sâgar kimi gezmeği harâm et
Nağme kimi perdede makâm et


Sâye kimi her yere yüz urma
Hiç kimse ile oturma durma

Sen sadesen özge ehl-i nîreng
Cehd eyle verilmesün sana reng


Derler seni aşka mübtelâsen
Bîgâneler ile âşinâsen

Sen handan ü aşk zevki handan
Sen handan ü dûst şevki handan

Oğlan aceb olmaz olsa âşık
Âşıklığ işi kıza ne lâyık


Ey iki gözüm yaman olur âr
Nâmûsumuzı itürme zinhâr

Biz âlem içinde nîk-nâmuz
Ma‘rûf-ı tamâm-ı hâs u âmuz


Ne neng ile dahi edelüm lâf
Biz demeyelüm sen eyle insaf

Dut kim sana kızmazem ben zâr
Menden ulu bir müdebbirün var

N’eylersen eğer atan eşitse
Kahr ile sana siyâset etse

Min-ba‘d gel eyle terk-i mekteb
Bil mektebüni hemîn ced ü eb


Etme kalem ile meşkden yâd
Sûzen dut ü nakş eyle bünyâd

Etfâlden eyle kat‘-ı ülfet
Hem-râz yeter yanunda lu‘bet

Büt kimi bir evde eyle menzil
Olma dahi her yanaya mâil


Ankâ kimi uzlet eyle pîşe
Eyle reviş eyle kim hemîşe

Gerçi adun ola dilde mezkûr
Görmek seni ola gayr-i makdûr

Hoş ol ki kızı hemîşe gizler
Hod gizlü gerek hemîşe kızlar


Bu inkâr ile Leylî anasına cevâb verdüğidür ve Fezâ-yı işretden çıhup serây-ı üsrete girdüğidür
Leylî bu itâbı çün eşitdi
Öz gönlinde mukarrer etdi

Kim şu‘bede-i sipihr-i zâlim
Tarh eyledi nakş-ı nâ-mülâyim


Eyyâm-ı visâle yetdi hicrân
Vakt oldı ciğerler ola büryân

Ammâ ne desün ne çâre kılsun
Tedbîr ne olduğın ne bilsün

Naçâr dutup tarîk-i inkâr
Âsâr-ı tecâhül etdi izhâr


Gül-zâr-ı itâba âb verdi
Giryân giryân cevâb verdi

K’ey mûnis-i rûzgârum ane
Dürc-i dür-i şâh-vârum ane

Sözler dersen ki bilmezem men
Mazmûnını fehm kılmazam men


Dersen ma‘şûk u aşk u âşık
Men sâde-zamîr tıfl-ı sâdık

Bilmem nedür ol hadîse mazmûn
Söyle nişe olmayam diğer-gûn


Aşkun kılmazdı kimse yâdın
Ha senden eşitdüm imdi adın

Bi’llâh nedür ane aşka mefhûm
Bu sırr-ı nihânı eyle ma‘lûm

Hâdî-i reh-i murâdum olgıl
Bu şîvede üstâdum olgıl


Men mektebe re’yüm ile getmen
Bir şugl hilâf-ı re’yün etmen

Hem sen dersen ki mektebe var
Hem dersen sen ki getme zinhâr


Hansı söze i‘tikâdum olsun
Sana nişe i‘timâdum olsun

Men hem değülem bu zecre kâil
Kim her dem olup çerâğ-ı mahfil


Nâ-cinsler ile hem-dem olam
Bir yerde mukayyed-i gam olam

Her dîdeden ede ede perhîz
Evkât geçe küdûret-âmîz

Peyveste muallim eyleyüp cevr
Gâhi sebak ohuda gehî devr

Bi’llâh mana hem bu idi maksûd
Mektebden olur mı tıfl hoşnûd


Ayruk bu sözi mükerrer etme
Lutf eyle meni mükedder etme

Çün ane eşitdi ol cevâbı
Terk etdi şikâyet ü itâbı

Şeksüz ana rûşen oldı k’ol meh
Âşıklığından değüldür âgeh



Fuzuli
 

 

Related Topics

  Konu / Başlatan Yanıt Son İleti
0 Yanıt
214 Gösterim
Son İleti Ekim 04, 2018, 02:15:25 ÖS
Gönderen: Özgür Kız
0 Yanıt
210 Gösterim
Son İleti Ekim 04, 2018, 02:44:59 ÖS
Gönderen: Özgür Kız
0 Yanıt
204 Gösterim
Son İleti Ekim 04, 2018, 03:04:12 ÖS
Gönderen: Özgür Kız