Gönderen Konu: Gümüshaznem  (Okunma sayısı 108 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Özgür Kız

  • Yaprak sıkılmıştı ağaçtan,bahaneydi sonbahar...
  • Özel Üye
  • *
  • İleti: 21025
  • Mesajın Beğenildi: 32 Kere
  • Rep 3660
  • İyiler kaybetmez,kaybedilir ..
Gümüshaznem
« : Ekim 22, 2018, 02:14:09 ÖS »
Gümüshaznem

Bir iz kalsin diye...

Siir: Ayfer AKSOY
Yorum: TILSIM

Gümüşhaznem
Sırtımda yüz yılın yükü
Yüz kat yerin dibinde gibiyim
Yüz yıldan arta kalmış
Her gün ölmüş gibiyim
...
Bir isyan kabarıp taşar
kalbimden avuçlarıma
Hatmi çiçeklerimi yoldular
yağmur düşmez köklerime
Bir kefen kokusudur gitmez üstümden
İçimi ölü bir soğuk giymiş sanki
Buz tutar yutkunduklarım
...
Her vakit daraldığında
kentin kuytularında sıkboğaz olur
Yersiz yurtsuzdur benim kelimelerim
Bir sokak çocuğunun kimsesizliğinde
Yada bir yetimin ağlamasında
Çobanaldatanlardan gizlenirim
sessizdir hıçkırıklarım
...
Bağımsız kıldılar
göbek bağından kesip soluklarımı
Her sabah kadın doğdum
Her gece erkek üşüdüm
Doluydu hayatın bütün boşları
Canlanan her dokuda şımarmadan
meşruydu çoğulluğum
Ne başım belliydi ne ayakucum
...
Boynum eğriyken
boşuna vurdum kendimi dik yokuşlara
Boşuna kanadım geçmiş zamanda
Usturanın ucundan kıstım sesimi
Bir çağlayan var içimde
Kussam
lav olsa ölür akıntılarınızda
Söz bol olunca kıymeti yok
Gümüşhaznemde sektiririm
delice bir yanımı
Doğurup silsilesinde saklarım
Suya şavkını veremem artık
Irak bir silüet beklemeyin benden
...
Bırakmadınız ki papatya koksun zambaklar
Bir asırdır nerdeyse
genzimi yaktıkça yokluklar
Tek satırdır yarım bıraktığım sayfalar
Ben buyum işte
Tekil düşlerin kalıntısı
Gümüshaznem