Gönderen Konu: KÜLFET  (Okunma sayısı 100 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışı Özgür Kız

  • Yaprak sıkılmıştı ağaçtan,bahaneydi sonbahar...
  • Özel Üye
  • *
  • İleti: 21025
  • Mesajın Beğenildi: 32 Kere
  • Rep 3660
  • İyiler kaybetmez,kaybedilir ..
KÜLFET
« : Ekim 22, 2018, 12:09:01 ÖS »
KÜLFET

Bir İz Kalsın Diye...


Şiir: Mehmet BULUT
Seslendiren: TILSIM

Ağır geldiyse aşk denen şey ,bırak.
Yüzümüzün yıllanmış
çizgisinde harcadık ikimizi.
Kabahat şu ki, yasayamadık
Ve
Bilemedik kalp atışını.
Anlam veremedik yalnızlığa.
Aşk biter bitmesine
Felaket şu ki;
ben yine seni seviyorum.
-
Ölmüs ask,kirlenmis saf kalp.
Ve hala senin varlığına
söylenmiş bir iki sözcük
Gidersin gitmesine de
Şu vazodaki çicek rahatsız ediyor.
Kime teslim ettin yüzü
benekli gülücükleri
Ora da düşüncende meşgul olmasın aşk
Ben ellerimi yıkadım
sana dokunmus hislerle .
Gözlerinin güzel gülüşü benimdir
Hissettir kimdeysen benli
düslerini o sahtelige
Ask bizdik
ve bu kışta bilemedik,
Sabahin günesine perdelerimizi kapadik,
Hadi biraksana kalbini
Biraksana o ellerini
Biz hiçbir sey yasamamış gibi
Aska ihanet gibi
Yasasana ask sandığın seyi.
-
Duymak istediğin
Benim külfet dolu hayata yorgunlugum
İstediğin ne varsa işte karşında
Yüzünde dudak arası dargın
bir kaç kelime kadar
uzaklastırıldım senden
Senden duymak istediğim
seni rahat bıraktımlar
Senden görmek istediğim gitmeler
İşte bitap bir çaresizlik
Şu vazodaki çiçeğe rağmen
Sen gidersin gitmesine
Felaket şu ki;
Ben yine

Mehmet Bulut
KÜLFET