Gönderen Konu: Son elveda .. (Okunma sayısı 239026 defa)

Bαhαdır S. · « : Aralık 30, 2013, 09:55:45 öö »

Yaklaşıyor sonbahar
Ölümün adı dokunuyor dudak uçlarıma
Yeşil bir sis
Karanlığımı bölüyor
Ve bir ses;
“hadi öl!” diyor

Alnıma düşen çizgilerin
Parantez içlerine mahsur kalıyor hayat

Asfalt çizgilerinde kayıplığım artıyor
Sokaklar büyüyor adımlarımda

Gidilmeyen tüm şehirler “sen” oluyor
“ben” yabancı bir çığlık kalıyor düşlerine
Varlığıma bir sıfat biçilmiyor derinlerinde

Dilimden düşen son yalanım!
satır aralarımda bulunmazsın.
Kaç kalan olmanın paydasında yazıyor ki adım?

Verilmiş sözlerden inciler dizerken bileklerime
İnandığım tüm sözcükleri
Unutulmuş cümlelerin içine sığdırdı “her kimse”

//...

Şimdi ise
Sularımda yağmalanırken ateş
Devrik bir cümle oluyorum
Yalan-yanlış sevdiğim tüm masallara…

…

Bαhαdır S. · « **Yanıtla #1 :** Aralık 30, 2013, 10:00:45 öö »

Bulutlara gizlenip bir kar tanesi olsam

Lapa lapa yağarak avuçlarına dolsam
Bitmeyen sevdamızla erisem yüreğinde
Bedeninde kaybolup soluğunla yaşasam

Mevsimler geçse bile azalmaz bende sevgin
Söylesene ne yaptın böylesine sevdirdin
Neydi suçum günahım yüreğimi bitirdin
Ellerinden tutunup kollarına sarılsam

Şimdi uzaklardayım her dem seni anarım
Suskun gecelerimde hayalinle yaşarım
Sanki gözlerindeki bakışlarda yanarım
Sevgini dinleyerek dizlerinde uyusam

Sümbüller figan eder ilahi aşkımıza
Bülbüller eşlik eder bu yeni şarkımıza
Kader örmüş ağını tükenmez yazgımıza
Bedenim solduğunda ellerinden tutunsam

Bαhαdır S. · « **Yanıtla #2 :** Aralık 30, 2013, 10:01:19 öö »

Yönünü yitirmiş göçmen kuşlar gibi
uçtuk zehir zemberek yol bilmeden, dil bilmeden
tanımadığımız ormanlarda kaybolduk
çırpındıkça açılıp kanadı yaralarımız
kirli dumanların dalgalarında

kimsesiz limanlarda nazlı umutlar yeşerttik
köprüler kurduk bir yalnızlıktan bir yalnızlığa
taa…iliklerimize işledi yalnızlığın ve ayrılığın acısı
bir yol bulup dönemedik

Bαhαdır S. · « **Yanıtla #3 :** Aralık 30, 2013, 10:03:25 öö »

Hiç Bir insani unutmak,
bir insandan vazgeçmek,
bir insani hayatindan sonsuza kadar çikartmak zorunda
kaldin mi hiç?
Hani ölmüs gibi,
hani uzatsan da elini tutamayacagini bilmek gibi,
her an kapindan içeri gülümseyerek girecegini bekleyip
ama aslinda hiç gelemeyecegini de bilmen gibi.
Ne zor sey degil mi ölmedigini bilmek ,
ama ölmüs gibi ulasilmaz olmasi artik o insanin sana,
ne kadar katlanilmaz bir gerçek degil mi
sen hala bu kadar sevgili iken?
Özlemek,
bu kadar özlemek,
etini kemigini yakarcasina özlemek...
çok kötü degil mi?
Bu kadar özleyip onu görememek,
ona dokunamamak,
onu isitememek ,
artik sonunun "Pi" hali degil mi?Biliyorsun degil mi?
Ne kadar umutsuz bir arayistir o,
kalabalik caddede geçen binlerce yüze bakmak
belki bir kez daha görebilmek için o yüzü,
belki biraz önce geçti bu kaldirimdan diye düsünmek,
belki su an arkamda yürüyen insanlarin içinde bir yerde demek,
belki su an üzerimdedir gözleri diye paranoyalar yasamak
ne zordur degil mi?
Ne kadar eritir insani farketmeden.
Sende biliyorsun degil mi bunlari.?
Bir sinema koltugunda sende iki kisi gibi oturdun mu hiç?
Hiç iki kisi gibi zevk aldin mi bir konserden yalniz basina.

Güzel bir kafe kesfettiginde,

güzel bir film seyrettiginde,

güzel bir sarkı dinlediginde

güzellikleri oraninda eksik kaldiklarini hissettin mi
paylasamadigin için onunla.
Bir barin kalabaliginda hiç yarim vücudunla sallandin mi ortada?
Hiç iki kisilik beyninle yarim insan olabildin mi?
Baktiginda aynana sadece yüzünün bir yarisini gördügün oldu mu hiç?
Sana hayatindaki en büyük yoksunlugu yasatandan
nefret edemedigin zamanlar oldu mu hiç?
Gözünün içine baka baka kolunu bacagini kesen bir insanin yüzüne
sevgi dolu bir gülümseme ile bakabildigin zamanlar oldu mu hiç?
Hayatta inandigin bütün degerlerini altüst eden
birisine ask siirleri yazabildin mi?
Onu içinde korumanin seni yok etmek oldugu zamanlara feda oldun mu hiç?
İçinde aglayan çocuga umut sarkilari söyleyemedigin,
özlemini, susuzlugunu,
açligini gideremedigin zamanlar oldu mu hiç?
Kanayan yarasini gördügün
ama merhem olamadigin zamanlar.

Gücünün, hani o tanrisal gücünün
bir çocugun aglamasini susturamayacak kadar oldugunu
gördügün zamanlar oldu mu hiç?
Hiiiiiiiç....
Hiiç... hiç...
bir hiç..

Bαhαdır S. · « **Yanıtla #4 :** Aralık 30, 2013, 09:08:12 ös »

Sadece umuttu
Birazcık sahiplenilmek sevinci gururu
Değer vermek ve karşılığını alma inancı
Karşılıksız sevgi ve saygı idi aldığım.

Bilemedim ama kimseden bir şey alınmaması gerektiğini
Halbuki annem o kadar da söylerdi.
Sakın kimseden bir şey kabul etme
Hele hele duygusal bir şey asla ve asla
İnanma sana gülen yüzlere
Muhakkak bir sebebi vardır sonunda üzüleceğin.

Ne onu dinledim ne de kendimi
Şimdi ne umutlar var ne de sen geriye kalan
Hayallero karanlık goncaya güneşi getiren
Aydınlık bir goncaya çeviren sen yoksun.

Ellerim boş artık
Bomboş gecelerim
Senden bana geriye kalan tek şey
Bu ekran ve klavye deli gibi acılarımı
Özlemlerimi yazdığım.

Bir de tek bildiğim
Bir daha izin vermeyeceğim
Başıma kimsenin şemsiye açmasına
Hayallerle avutup sonra da çekip gitmesine.

Elveda hayaller
Elveda kımızı gülüm.

Bαhαdır S. · « **Yanıtla #5 :** Aralık 30, 2013, 09:10:49 ös »

Sensiz bir sabaha uyanıyorum
Yine kapkaranlık
Saymadım günleri hiç
Bilmiyorum kaç hafta
Kaç uzun zaman geçti
Gidişinin üstünden
İçimden gelmiyor artık
saçlarımı taramak
Sakal traşı olmak
Güzel kokular sürmek

İhtiyacı olan bir delikanlıya

Hediye ettim
O senin çok sevdiğin
Kahverengi takımımı
Hani Osmanbey'den aldığımız

Meğer ne büyükmüşsün sen
İstanbul'u dolduruyormuş
Varlığın meğer
Bom boş şimdi şehrim.
Bom boş ve karanlık
Şu pırıl pırıl mayıs güneşine inat
Siyah bulutlar kuşatmış gönlümü
İzlediğim filmin tadı yok sinemada
Okuduğum kitaplarında

Emirgan'da içtiğim çayın tadı yok.
Yalnız seninle kêyifliymiş

Martılara simit atmak
Yankılanıyor marmaranın
Derinliğinde şimdi
Bir vapur düdüğünde ismin.

Bαhαdır S. · « **Yanıtla #6 :** Aralık 30, 2013, 09:11:51 ös »

Gidersen yıkılır bu kent,
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
Yanlış adresteydik,
Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
Biz mi yalnızdık,
Üşür müydük nar çiçekleri ürperirken

Gidersen kim sular fesleğenleri
Kuşlar nereye sığınır akşam olunca

Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu
Sustuğun yerde bir şeyler kırılıyor
Bekleyiş diyorum caddelere,
Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına
Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor
Birde seni ekliyorum susuşlarıma

Selamsız saygısız yürüyelim sokakları
Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar
Geriye mapushaneler kalır,
Adını bilmediğimiz dostlar kalır yalnız
Yüreğimize alırız onları,
Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam

Gidersen kar yağar avuçlarıma
Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar
Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında
Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler
Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde
Menekşeler nergisler yerine kuş ölüleri
Bir su sesi bir fesleğen kokusu şimdi uzak
Yangınları anımsatıyor genç ölülere artık
Bulvar kahvelerinde arabesk bir duman
Sis ve intihar çöküyor bütün birahanelere
Bu kentin künyesi bellidir artık ve susuşun
İsyan olur milyon kere,
Sokul yanıma sen,
Devriyeler basıyor karartılmış evleri yine

Gidersen yıkılır bu kent kuşlar da ölür
Bir tufan olurum sustuğun her yerde kuşlar da gider kimsesizdik belki
durmadan yağmur yağardı dalıp gidiyorsun paslı soğuklar ısıtırız
hiç bilmez miyim ellerin sımsıcak kalsın

Bαhαdır S. · « **Yanıtla #7 :** Aralık 30, 2013, 09:13:50 ös »

Günlerdir sınırında yaşıyoruz aşkın
Günlerdir uçurumunda
Bu kaçıncı atışım kendimi
Kollarından yalnızlığa
Bu kaçıncı dargınlık
Bu kaçıncı barışma
belirli ki
Sensizliğe sürgün artık bu gözler
Sensizliğe sürgün bu dudaklar bu eller
Şimdi yorgun bir çınar gibi kalbim
Artık sana değil
Sensizliğe yaslanacağım
Hoşçakal güzçiçeğim hoşçakal
Seni artık
Gözyaşlarınla ıslanmış
Yastıklara bırakacağım

Oysa yıllarca
Yemyeşil bir orman köyünde sakladım gözlerini
Dağ başlarında çoban ateşleri yaktım üşümesin diye
Ellerine kör gecelerin karanlığında sarıldım
Ve haykırdım
En dipsiz kuyulara adını
Ezberlettim seni kutlara-kuşlara
Sense beni sokaklara vurdun
Ve en zehir şarkılara

Bilirsin
Rüzgara bıçak
Yağmura ateş
Buluta kurşun işlemez
Sen de öylesine vurdun ki beni
Artık bana
Hiçbir acı kar etmez

Neylersin
Önce melekler terk etti bizi
Sonra masmavi düşler
Öpüşler, gülüşler, çiçekler
Büyüsü kalmadı artık kavuşmaların
Bundan böyle
Bizi her köşede
Bambaşka bir cehennem bekler

Sen de bundan böyle
İçi boş şarkılarla avut kendini
En ucuz aşklarla yıka kirli ruhunu
Açılırsın
Taşlar yosuna sarılır bilirsin
Sarmaşık duvarlara
Geceler karanlığa
Sende yalnızlığına sarılırsın
Ve kadınsın
Ağlayabilirsin gönlünce
Gözyaşların pınarlar misali çağlar
Ama unutma ki erkeğim ben
Ve erkekler hep yalnız ağlar

Bαhαdır S. · « **Yanıtla #8 :** Aralık 30, 2013, 09:16:02 ös »

Yangınlarda olan yüreğimin geri dönüşünde bıraktığı küllerin serzenişidir.
Birlikteliğin özgür hazzından sonra,ayrılığın prangalara vurduğu esaretidir.
Senden ayrı geçen zamanın fırtınasıdır bu.
Her aklıma gelince yumruk yumruk dökülen göz yaşlarımdır…
Giderken bir daha dönmem demiştin ya;
Seni unutmak için kaç şehir dolaştım,
Alıp başımı nice engin dağları aştım,
Gah sırtımı taşa dayadım,gah yorgun bir ağaca…
Nice dertler demlendi volkan yüreğimde,
Ezdi,yaktı bütün bedenimi hunharca.
Her şehirde sokak sokak tellâl oldum.
Hep bir adres sordum önüme gelene,
Yüzüme bakıp başını salladı herkes
“Bilmiyorum” demekti bu baş sallaması.
Yalnız olduğumu hissettim,sevgili edindim,
Her sevgilinin kusuru vardı bende terk ettim.
Ne yaptımsa,her gittiğim yolun sonu başa dönüyordu.
Boşa dolaşmışım onca şehri,
Boşuna her şehrin sokaklarını adımlayıp
Her önüme gelene adres sormuşum.
Yalnızlığımı paylaşmak için boşu boşuna sevgili edinmişim.
Günahım yetmez gibi birde onlarım günahına girmişim…
Ben alıp başımı giderken deliymişim oysa.
Bir daha geri dönmem derken kendimi kandırmışım.
Oysa oysa bir tanem dolaştığım her seni ararmışım,
Herkese senin adresini sorarmışım.
Elbette başını sallayıp “bilmiyorum” diyecekler.
Kim nerden bilsin senin adresini?
Bir bilirim, hemde ezbere bilirim,
Gözüm kapalı zifiri karanlıkta aksamadan gelirim..!
Her sevgilide kusur arayıp terk ettim ya,meğer sana benzesin istermişim,
Yada ne bileyim işte, bir sen daha ararmışım.
Olmuyor bir tanem sensiz asla olmuyor.
Ne senin yaşadığın şehir gibi şehir var,
Ne senin oturduğun sokak gibi bir sokak daha.
Ve en önemlisi;
Yok senin gibi bir sen daha…

Bαhαdır S. · « **Yanıtla #9 :** Aralık 30, 2013, 09:17:15 ös »

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık,
sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak
aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç
satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak,
boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim.
Hani hep kızardın ya “Konuş konuş konuş” derdin,
haykırabilir miyim şimdi korkaklığını.
Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı,
artık sahiplenilmeyecek olmanın
burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin,
susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa ...?
Aslında alıştırmalıyım kendimi hiç dönmeyecekmişsin,
dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farz etmeli, unutmalı.
Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim.
Var olduğum her yer aşkın şehri olmalı artık,
yeniden sevmenin, sevilebilmenin yeri her yer,
zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için.
Evet, sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni
yaşanmış tüm zamanlara, uzaklaşan
her adımımla hapsetmeliyim bu anılar sokağına.
Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı,
yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım.
Her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim.
Kabullenebilmeli, hazmedebilmeli, aldırmamalı
hatta sana hak verebilmeliyim.
Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni
ve çocuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmek için.
Zira yoksun. Sanki benim hiç senim olmamış,
sanki bizi hiç yaşamamışız,
sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış
ve sonra yarım bırakmışız gibi.
Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti,
Yaşanmışlığına, yitikliğime hiç aldırmadan,
Sanki benim hiç senim olmamış gibi

Haberler:

Gönderen Konu: Son elveda .. (Okunma sayısı 239026 defa)

Bαhαdır S.

Son elveda ..

Bαhαdır S.

Ynt: Son elveda ..

Bαhαdır S.

Ynt: Son elveda ..

Bαhαdır S.

Ynt: Son elveda ..

Bαhαdır S.

Ynt: Son elveda ..

Bαhαdır S.

Ynt: Son elveda ..

Bαhαdır S.

Ynt: Son elveda ..

Bαhαdır S.

Ynt: Son elveda ..

Bαhαdır S.

Ynt: Son elveda ..

Bαhαdır S.

Ynt: Son elveda ..

Related Topics